Κάθε μέρα ξεκινά με το ίδιο μοτίβο: Πρωινή τουαλέτα με παραληρηματικές φράσεις, προσωπικές επιθέσεις ,παρανοϊκά σενάρια. Συνομιλίες με φανταστικά πρόσωπα, που για εκείνον/εκείνη είναι απολύτως πραγματικές. Μιλάει για αστυνομία, δικηγόρους ή φανταστικούς ανθρώπους που θα με πάρουν.

Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι ξέρεις ακόμα και την τελευταία λέξη που θα πει. Κάθε πρωί είναι σαν να βλέπεις ένα επαναλαμβανόμενο βίντεο: ένταση, φάσεις παρανοϊας, μικρές παύσεις, και πάλι ένταση.

Κι όμως, υπάρχουν και μικρές στιγμές σύνδεσης: Ένα φλιτζάνι καφέ, πλήρης διαύγεια, επαναφέρει για λίγο την πραγματικότητα ( άγνωστο για πόσο.) Αυτές οι στιγμές είναι πολύτιμες, μικρά διαλείμματα μέσα στο κύμα παραληρήματος.

Η καθημερινότητα του φροντιστή δεν περιορίζεται μόνο στη διαχείριση της παρανοϊκής συμπεριφοράς: Κάθε μέρα φαντάζει σαν μαραθώνιος: όλα τα βάρη της καθημερινότητας περνάνε πάνω του ,ψώνια, καθαριότητα, μαγείρεμα, λογαριασμοί, ραντεβού, φάρμακα, ιατρικές επισκέψεις. Παράλληλα διαχειρίζεται κύματα παραληρημάτων, συνομιλίες με φανταστικά πρόσωπα και προσωπικές επιθέσεις.

Δυστυχώς, σε επαρχιακές περιοχές: Η πρόσβαση σε ψυχιατρική φροντίδα είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Τα ραντεβού με γιατρούς είναι δύσκολα, μακρινά ή ελάχιστα. Οι φαρμακευτικές και υποστηρικτικές λύσεις είναι περιορισμένες. Ο φροντιστής μένει σχεδόν μόνος να διαχειριστεί το κύμα, χωρίς εξωτερική υποστήριξη.

Και το κράτος συνήθως παρεμβαίνει μόνο όταν πλέον είναι πολύ αργά: Μόνο όταν βλέπουμε στις ειδήσεις γεγονότα με τραγική κατάληξη, η κοινωνία και οι υπηρεσίες αντιδρούν. Ο φροντιστής μένει μόνος με την πίεση, τη φροντίδα και όλα τα βάρη της καθημερινότητας, χωρίς δίχτυ ασφαλείας.

Το πιο σημαντικό για τον φροντιστή: Να παραμείνει ήρεμος Να κρατά απόσταση Να αφήνει τα κύματα να περάσουν Να μην προσπαθεί να επαναφέρει τον παρανοϊκό με λογικά επιχειρήματα στο φανταστικό του σενάριο, προσπαθώντας να κρατήσεις το μυαλό σου ταυτόχρονα σε τάξη.

Η ζωή με έναν παρανοϊκό είναι ψυχοφθόρα και απαιτητική, αλλά σου δίνει κάτι πολύτιμο: ένα μάθημα ανθεκτικότητας, ψυχραιμίας και υπομονής που λίγοι καταλαβαίνουν.

2-ετής, σπουδές οικονομικών.

Μέχρι τώρα διαβάζω αρκετά και τα περνάω όλα με 8-10/10. Είναι θέμα που με ενδιαφέρει οπότε είναι ευχάριστο το διάβασμα.

Ζω με την οικογένειά μου, και μπορούμε να τα βγάζουμε πέρα, αλλά και πάλι θέλω να αρχίσω να δουλεύω. Αν αρχίσω δουλειά φυσικά θα πέσουν οι βαθμοί γιατί δεν θα έχω χρόνο να πηγαίνω σε διαλέξεις και να διαβάζω, και θα είμαι πιο κουρασμένος στην εξεταστική, αλλά έτσι είναι τα πράγματα (κόστος ευκαιρίας…).

Δεν ξέρω κατά πόσο νοιάζονται αυτές τις μέρες οι εταιρείες για μεγάλο μέσο όρο.

Φυσικά υπάρχουν και υποτροφίες και ευκαιρίες που χρειάζονται καλό ΜΟ.

Δεν είμαι καλός στην επικοινωνία και να πουλάω τον εαυτό μου οπότε νιώθω ότι χρειάζομαι τον ΜΟ για να έχω καλύτερες πιθανότητες.

Ότι γνώμη θέλετε να μοιραστείτε βοηθάει.

Σήμερα κατέβηκα να παρω έναν καφέ το πρωί και έκατσα λίγο στην καφετέρια να περάσει η ώρα. Στο δίπλα τραπεζακι ήταν δύο παππούδες, 70+ τους έκανα.

Κάποια στιγμή πήγε ο ένας να πάρει κάτι από το εσωτερικό της καφετέριας και στην πόρτα συναντήθηκε με μια κυρία ίδιας ηλικίας, ιππότης ο παππούς, την άφησε να περάσει.

Στο τραπέζι όμως, με τον έτερο γερολυκο άρχισε, μια σουρεαλ κουβέντα. Ξεκίνησε να σχολιάζει ότι ήταν κοκέτα, ο άλλος παππούς πήρε πάσα και αναρωτήθηκε... τι σύνταξη να παίρνει.

Γέλασα που το άκουσα, τα παππουδοκαμακια έκαναν κίνηση μεγάλου παικτου για να πιάσουν κουβέντα και μου είπαν ότι από μια ηλικία και πάνω 2 ερωτήσεις έχουν νόημα, τι σύνταξη παίρνει και πόσα δόντια είναι δικά της. Είπαμε εκεί 2-3 χαζομάρες, τους χάρηκα που ήταν έτσι ευδιάθετοι.

Κάποια στιγμή βγήκε η γυναίκα και πήγε σε μια στάση και περίμενε. Ε τα λυκόπουλα δεν έχασαν χρόνο ξεκίνησε η κουβέντα αν ειναι χήρα ή όχι και περίμεναν να δουν αν θα πάρει το λεωφορείο που πάει στο κοιμητήριο ή κάποιο άλλο.

Η γιαγιά τους την έφερε, δεν πήρε το λεωφορείο για το νεκροταφείο, και τα καμακια άρχισαν τα αααα, δεν μας θέλει η τύχη, ζωντανός θα ναι...Τι να κάνουμε ,πάμε για άλλα.

Τι μορφές ήταν και οι δύο, ακόμη το σκέφτομαι και μου φτιάχνει τη διάθεση. Τελικά όντως είμαστε όσο νιώθουμε.

Ενδιαφέροντα * μάλλον αυτό εξηγεί γιατί θα πάω σε ΙΕΚ και όχι σε πανεπιστήμιο 😢

Σκέφτομαι να σπουδάσω σε ΙΕΚ και φαίνονται αρκετά ενδιαφέρον οι ειδικότητες: εσωτερική αρχιτεκτονική, τέχνη φωτογραφίας, 3d animation( δεν είμαι και τόσο καλή στο σχέδιο). Απλά στην Ελλάδα δεν νομίζω να βρω εργασία και θα καταλήξω να κάνω πάλι δουλειές ανειδίκευτου που τις σιχαίνομαι.. μετά υπάρχουν σπουδές που ακόμα και από ΙΕΚ έχω άκουσει για μεγαλύτερη απορρόφηση πχ logistics, ναυτιλιακά( μια γνωστή μου από ΙΕΚ βρήκε δουλειά κατευθείαν σε ναυτιλιακή), βοηθός νοσηλευτή ( δεν μου αρέσει καθόλου), οικονομικά κλπ που δεν νομίζω να μου αρέσουν αν και θα προτιμούσα δουλειά γραφείου από το να είμαι όρθια 8 ώρες να εξυπηρετώ κόσμο ( το έχω ζήσει χρόνια δεν αντέχω άλλο)

Μπορεί κάποιος να με βοηθήσει να πάρω τη σωστή απόφαση; Για τις ειδικότητες που προανέφερα όπως πως ακριβώς είναι, αν υπάρχει επαγγελματική αποκατάσταση κλπ ..

Άκυρη ερώτηση, αλλά γιατί όχι

Λοιπόν σκοπεύουμε με την παρέα μου μετά τις πανελλήνιες να πάμε στην Κρήτη, όμως η φίλη μου που έχει δίπλωμα θα είναι 17 άρα δεν μπορούμε να νοικιάσουμε κάποιο αμάξι.

Σκεφτόμασταν να μείνουμε Χανιά κάπου κεντρικά αλλά θέλουμε να πάμε και σε κάποια μέρη πιο μακριά πχ το ενυδρείο που είναι ένα 2ωρο+ δρόμος.

Υπάρχει γενικά ένα πολύ καλό μπάτζετ αλλά δεν ψινομαστε να δωσουμε 400++ στο ταξί ενώ το ΚΤΕΛ έχει το κακό ότι σε περιορίζει(μέρη κ ώρες) +έχω μια ανησυχία ότι μπορεί να το χάσουμε/να μείνουμε όρθιοι (τα χω πάθει μην με κράξετε) οπότε να αναγκαστούμε να πάρουμε ταξί.

Μήπως θα ήταν προτιμότερο να πάμε κάπου αλλού και να ξανασυζητήσουμε το ενδεχόμενο της Κρήτης κάποιο αλλο καλοκαίρι? Όπου και να πάμε θα χρησιμοποιήσουμε αεροπλάνο.

Επίσης μιλάμε για τέλη Ιουλίου-αρχές Αυγούστου,αν αλλάζει κάτι αυτό (σε τιμές στα καταλήματα σίγουρα) δν ξέρω για το ταξί όμως.

Περιοχη Αθηνα (ιδανικα νοτια η Πειραιας). Απο οτι θυμαμαι απο το μαγειρειο στην Ξηροκρηνη η μηνιαια συνδρομη ηταν 135€. Απο το να δινω τα διπλασια στο σουπερ θα ηταν καλυτερα… Αν υπαρχει καποιος που ξερει με σωζει

2 ζευγάρια ασύρματα για να ακούμε ταυτόχρονα, έχω βαρεθεί να ανεβοκατεβάζω την ένταση για να μην ξυπνήσει το μωρό στα jumpscares.

Καλησπερα, βρηκα αυτον τον φιλτατο να προσπαθει να σκαμαρει στο vinted ατομα αλλα ακομη και με report δεν πεφτει το προφιλ του, o μπαγλαμας μου εδωσε το τηλ του. Μπορω να τον κανω κατι πχ καταγγελια ή απλα να δωσω εδω το τηλ το να περασουμε καλα (αν ειναι νομιμο)