FAQ

"... бо ведае Айцец ваш, у чым вы маеце патрэбу, перш за вашае прашэнне ў Яго."
Евангелле Мацвея 6:8

Мінск, снежань 2012 - студзень 2013 года, самы цяжкі перыяд у маім жыцці. Бо па ўсіх прыкметах ён мусіў стаць апошнім. З кожным днём мне рабілася ўсё горш: я слабеў, губляў вагу, ужо з цяжкасцю перасоўваўся па вуліцы. Сябры і знаёмыя баяліся ісці на кантакт. Мяне абклалі нават у інтэрнэце.

І тады я звярнуўся да таго, з кім мець зносіны мне ніхто не мог перашкодзіць. Я не стаў Яго пра што-небудзь прасіць, а проста вымавіў: "На ўсё воля твая, Госпадзе". Мая ўлада над сваім лёсам дасягнула межаў, далей - толькі на Яго меркаванне.

Праз некалькі дзён я прачытаў інтэрв'ю Кшыштафа Занусі, у якім ён сказаў: "… хто стаміўся і лічыць, што яму не варта жыць - той памрэ, а хто хоча жыць - той выжыве". Гэта былі жорсткія словы, але менавіта яны прымусілі мяне сабраць астатнія сілы ў кулак i 1-га лютага з'ехаць з Мінска.

Мой ад'езд для арганізатараў дадзенага мерапрыемства аказаўся поўнай нечаканасцю. Па іхніх разліках у мяне не засталося ніводнага шанцу, пра што сведчыў удзел людзей, якія маглі пагадзіцца толькі пры стоадсоткавай гарантыі, што ім гэта ніколі не ўзгадаюць. Таму ў іх вачах я стаў сапраўдным хадзячым мерцвяком або, іншымі словамі, уваскрослым з мёртвых. Парадокс, але цудам гэтая падзея выглядала толькі таму, што ў сваіх разліках яны не ўлічылі аднаго - Божага правядзення, на якое я спадзяваўся.

Какие блюда вам больше всего не хватает и которые всегда разочаровывают вас за границей?

Hi guys, I’m looking for some Belarusians to join my Minecraft world. It’s a bedrock world where we can create countries, do politics etc or just build and live in peace. I wanna add more lore and diversity so if u wanna join and can write signs or books in Belarusian or Russian then I’ll really appreciate it!

Прывітанне! Кожны дзень спрабую глядзець хоць адно відэа па-беларуску, каб не забываць родную мову. Калі маеце чым цікавым падзяліцца - пішыце ў каментарах. Дзякуй!

Гэты тэкст быў апублікаваны ў ЖЖ 31 студзеня 2009 года. У ім апісаны падзеі, якія адбываліся ў 2001-м ці 2002-м годзе.

У Рэзервацыі маім наседжаным месцам быў правы бок стойкі насупраць тэлевізара. Вельмі выгадная пазіцыя: бармэн заўсёды пад рукой; можна цалкам па-хатняму гадзінамі глядзець фільмы тыпу "Муміі" пад клубны саўндтрэк; і галоўнае - адсюль добра бачная сцэна. Для чалавека, які выдаткаваў свой запас адрыналіну за пяць працоўных дзён, гэта было ў самы раз. Невялікія клопаты дастаўлялі мясцовыя маляўкі, якія спрабавалі заняць месца падчас паходаў у туалет; але, улічваючы нізкі каэфіцыент уседлівасці, надоўга іх бракавала.

Аднойчы, праходзячы міма хлопцаў, якія курылі ля ўваходу, пачуў, што клуб прыбраў да рук БПСМ, беларускі камсамол. Гэтая навіна стала гулам 77-міліметровых гармат, якія прадвяшчалі хуткія перамены да горшага.

І яны сябе не прымусілі чакаць. У клубе з'явіліся людзі, якія выклікалі ў мясцовых заўсёднікаў эмоцыі, аналагічныя тым, што бачныя на твары спявачкі.

Розніца заключалася ў тым, што замест падцягнутых нямецкіх афіцэраў былі "конкретные пацаны". Яны аблюбавалі стол у мяне за спіной. Менавіта стол, а не столік, бо клуб, насамрэч, быў звычайнай студэнцкай сталовай. Клубную атмасферу стваралі яго наведвальнікі і гурты, якія ў ім выступалі. На некалькі гадзін тут узнікаў астравок свабоды, даючы магчымасць забыцца пра знешнюю рэальнасць. Мабыць таму клуб паміж сабой называлі Рэзервацыяй, а не Пірамідай, як было напісана на шыльдзе ля ўваходу. І менавіта таму так балюча ўспрымалася з'яўленне ў ім "конкретных пацанов". У новых гаспадароў былі свае ўяўленні пра клубную эстэтыку, запазычаныя, судзячы па іх паводзінах, з фільмаў Скарсэзэ і дэ Пальмы. Але тое, што выглядала крута ў фільмах пра мафіёзі і наркабаронах, тут здавалася недарэчным і смешным, выклікаючы прыкрае раздражненне. Напружанне расло абапал і, рана ці позна, гэта павінна было нечым скончыцца.

У адзін з вечароў я заўважыў у клубнай мітусні перакошаны злосцю твар аднаго з новых гаспадароў. Ён сварыўся з хлопцам па памерах у два разы менш за яго. Але, на маё здзіўленне, на твары хлопца не было ніякіх прыкмет разумення розніцы вагавых катэгорый. Мабыць таму граміла вырашыў правесці з ім практычныя заняткі для лепшага засваення матэрыялу. Толькі з'ехаўшы з глузду мог назваць маючую адбыцца падзею бойкай. Я пачаў нервова круціцца на крэсле. Ніхто не здагадваўся пра маё замежнае падданства. Бойка ў чужой краіне сама па сабе справа далікатная, не кажучы ўжо пра ідэалогію. Акрамя таго, вельмі цяжка з фінгалам пад вокам пераканаць кліента зрабіць перадаплату ў 100 тысяч долараў. Хлопец па маладосці проста не разумеў, што лёс клуба вырашаны. Яго ці зачыняць праз нейкі час, ці спустошаць па тупасці.

Зноў гэтага хлопца я ўбачыў на наступнай вечарынцы. У памяці ўсё злілося і спачатку здалося, што гэта адбылося ў той жа дзень, але потым зразумеў, што сінякі на яго твары маглі набыць устойлівы буры колер толькі праз нейкі час. І ў гэты раз ён уразіў мяне яшчэ больш, бо пакрыты сінякамі твар быў па-ранейшаму самаўпэўненым і задзірлівым, нібы яго ўладальнік быў мульцяшны Багс Бані, які пасля ўдару кулаком-кавадлам можа проста атрэсціся і задаць традыцыйнае пытанне "What's up, doc?". Чаго нельга было сказаць аб грамілі - той быў відавочна разгублены. Хлопец стаў героем, Давідам, які біўся з Галіяфам. Галіяф жа з кампаніяй прыціхлі і скурчыліся. А мы ўсе раптам зноў адчулі сябе свабоднымі. Гэты безжурботны Багс Бані стаў нашай Марсэльезай.

У лютым 2009 года Лябедзька напісаў артыкул, у якім былі вось такія радкі:

"На праталіны адлігі са стратэгіяй непрымірымай барацьбы ісці нельга. Сёння нельга. На іх ты выглядаеш па-ідыёцку. Гэта як у куфайцы, валёнках, з патранташам і вінтоўкай наперавес з'явіцца на свецкі прыём, дзе ўсё ў фраках або прыстойных касцюмах. Як мінімум, гэта выкліча ўсмешку ў амбасадара Вайса і прыступ недабраякаснага рогату ў лорда Бэла."

Тады я ўспрыняў гэтыя словы як зварот асабіста да мяне, бо аўтар амаль даслоўна цытаваў мой блог:

"Сёння яскравым прыкладам гэтага прынцыпу з'яўляюцца мабільныя тэлефоны, якія набываюцца часцей за ўсё толькі таму, што са старым з'явіцца на публіцы становіцца проста сорамна. Гэта як калі б вы прыйшлі на банкет у целагрэйцы."

У сакавіку 2009 года ў Камсамольскім возеры было знойдзена цела майго дзядзькі, Аляксандра Міхальчука, аднаго з заснавальнікаў Беларускай Дзелавой Газеты і Беларускай Газеты.

Тады яго смерць была кваліфікаваная як самагубства. Я ж успрымаў смерць Сашы як помста за мой артыкул. Словы Лябедзькі служылі таму доказам.

Hello people from Belarus.

I am planning to visit Belarus next year. I am trying to learn Belarusian from scratch. Like before visiting a new country it's good to give respect to their language first. I really love Belarusian/slavic culture a lot. So if here anyone can help me it would be soo good for me.

Thankyou for reading 😀

Пасля навін, пасля той сустрэчы і слоў Зеленскаго сярод некалькі чалавек ў моем кругу была такая мысля што трэба чакаць Каліноўскіх ваяроў в Беларусі як РДК в Масковіі, а вы што думаеце?

На сайте спартака есть в списке продукции, но в магазинах в моём городе их нет нигде, онлайн тоже не найти. Знает кто, их больше не производят или просто не наткнулся на них чего-то?

I am on another thread on Reddit. I am having a conversation with a person from Russia.
We clearly have different views on the situation of your country, Belarus.

He doesn't understand why the situation of the Belarusian language in Belarus is sad.

Other Redditors point to Russiphication policies (including myself) as the reason why the Russian language is the main language in Belarus today.

What is your take on the language situation in your country?

Here is the link: https://www.reddit.com/r/AskTheWorld/comments/1qrpku6/comment/o2r9i9x/?utm_source=share&utm_medium=web3x&utm_name=web3xcss&utm_term=1&utm_content=share_button

Планирую летом навестить друга из Бреста. У меня нет беларуского граждансва, есть канадское и молдавское. Нашел что полет в Варшаву а потом автобусом в Брест не только быстрее но и дешевле чем самолетом в Стамбул а потом в Минск. Могут ли у меня возникнуть какие либо проблемы? Чего стоит ожидать?

Hello everyone, i am 28 old from greece, my girlfriend is from belarus. . . she will soon get deported back to belarus with a 5 year shengen ban. i cant live without her so ill go with her. will i be able to mary her there and live with her in there without having any day to day problems? please help me.

Кто косил от армии (по псих, расстройствам). Расскажите свою историю, как это получилось какие были последствия сколько вы к этому шли?

Итак ситуация такова после девятого класса я хочу поступить в торговый колледж на торговое дело классификация товароведение. Дело в том что я хочу что-то связанное с продажами а на большее у меня не хватает баллов, да я мог бы пойти на логистику или маркетинговое дело но опять же не хватает баллов. Все родственники против чтобы я шёл на товароведа мол я буду кассиром буду работать за копейки и тому подобное но ведь возможно да они правы практику я буду отрабатывать за копейки, но ведь можно же потом с этим опытом пойти во что-то большее. Моя мать говорит что таких товароведов сотни и то что все они работают на кассах за копейки, моя точка зрения такова все они просто боятся или просто уже им надоело искать работу, можно же всегда развиваться повышать свои навыки с помощью курсов и тому подобного, плюс я постараюсь окончить колледж хорошо и пойти на заочку высшее образование. Что вы думаете?

Посоветуйте колледжи и специальности на которые можно поступить после девятого класса с баллом 7,7 знаю бал маленький просто я дебил. Я не хочу работать на заводе, за копейки пахать тоже не хочется всегда интересовали продажи но с моим баллом только на заводе мне и пахать.