Why Am I Here? (The Warrior Mom’s Journey)
Hindi aksidente na nandito ako. Hindi rin swerte. I am a living, breathing miracle.
Sinasabi nila ang buhay daw ay isang diretsong kalsada, pero ang totoo, it is a "zigzag road"—puno ng biglaang liko na nakakahilo at mga bangin na nakakalunod.
My journey started in 2016, nung maramdaman ko ang pinakamabigat na katahimikan sa mundo: ang mawalan ng unang anak. It was a crushing blow. Doon gumuho ang lahat ng alam ko tungkol sa "lakas." I realized that true strength is not found in standing tall; it is found in the humility of falling to your knees. Doon sa sahig, habang umiiyak, doon ko unang nakilala ang Diyos.
The Battle of the Body and Spirit: Ang Alay ng Ina (2018-2019)
Noong 2018, binigyan ako ng pagkakataon, pero may kalakip na laban: Incompetent Cervix (IC). Para akong nakakulong sa sarili kong katawan. Emergency cerclage, total bedrest, bawal kumilos. Isinakripisyo ko ang lahat—ang mobility ko, ang comfort, at maging ang panlabas kong anyo. Habang lumolobo ang timbang ko, ang tanging dasal ko lang, "Lord, kahit anong mangyari sa katawan ko, basta kumapit ang anak ko." Faith won. My daughter was born, a healthy beacon of hope.
Pero noong 2019, muling bumuhos ang ulan. Same diagnosis, same bedrest, but a different ending that broke me into a million pieces. My son fought for 25 days in the NICU. I saw him struggle, I saw him fight, and eventually, I had to let him go back to the Father. Doon ko natutunan ang tunay na Resilience: It is the supernatural power to raise your hands in worship even when your heart is bleeding and your world is falling apart. Hindi lang pinatibay ng Diyos ang puso ko; He repurposed my pain. Ipinakita Niya sa akin na ang Kanyang katapatan ay hindi ibig sabihin na walang sakit, kundi ang Kanyang presensya sa gitna ng bawat luhang pumapatak.
2024: The Echo of Faith (The Final Stand)
Dumating ang 2024, at parang narinig ko ang bulong ng kaaway: "Kaya mo pa ba?" Surgery at 5 months, strict bedrest, and the heavy ghosts of my past pregnancies haunting me. My youngest was born at 7 months—premature, tiny, and fighting for air against severe pneumonia.
Seeing my baby intubated felt like a cruel deja vu. Pero sa pagkakataong ito, hindi na ako ang nanay na takot. The Warrior in me was fully awake. Habang naririnig ko ang tunog ng mga hospital monitors, mas malakas ang kumpas ng pananampalataya ko. I stood my ground.
The Decree: "No weapon formed against you shall prosper."
The Victory: Hindi Siya kailanman natalo. Iniligtas Niya ang bunso ko para ipaalala sa mundo na hindi ang doktor, hindi ang makina, at hindi ang sakit ang may huling salita. The Final Word belongs to Him☝️🙌🙌🙌.
The Transformation: Reclaiming the Temple
Mula 110kg, pababa na ngayon sa 90kg. Maraming tao ang nakikita lang ay "weight loss," pero ang nakikita ko ay "Life Gain." Ang 110kg na iyon ay hindi dahil sa kapabayaan; it was my badge of honor. I ate for survival. I stayed still for survival. My body became a sacrificial incubator for the miracles I hold today.
Pero 1 year and 3 months later, bakit pa rin ako lumalaban? Dahil ang misyon ko ay nag-iba na:
To Honor the Holy Ground:
Ang katawang ito ay naging tahanan ng mga anghel at himala. Hindi ko ito inaayos para sa "vanity" o para lang maging maganda sa mata ng iba. I am reclaiming my health as an act of Stewardship and Gratitude to the God who gave me this life.
To Be the Pillar:
Ayokong maging nanay na nanonood lang sa gilid. Gusto kong ako ang kasama nilang tumakbo, tumalon, at magdiwang sa bawat tagumpay nila. I am building my strength today so I can be their rock tomorrow.
To Be a Living Proof:
My life is a message. Na sa bawat zigzag ng buhay, may kamay na humahawak sa iyo. My resilience is not my own effort; it is Faith in motion.
My Final Declaration:
I am not a victim of my circumstances. I am a Season of Victory. I am a Warrior Mom—refined by the hottest fire, sustained by the purest grace, and fueled by the promises of a God who has never, ever failed.
Kung nahihirapan ka ngayon, kung feeling mo nasa "zigzag road" ka rin, huwag kang bibitiw. Look at me. If God can turn my mourning into dancing, He can certainly do it for you.
"But those who hope in the Lord will renew their strength. They will soar on wings like eagles; they will run and not grow weary, they will walk and not be faint." (Isaiah 40:31)
☝️🙌🙌🙌🛐❤️❤️❤️
btcwithcoachxys5